Namaszczenie chorych

"Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone" (Jk 5,14-15).
Sakrament namaszczenia chorych udziela specjalnej łaski chrześcijaninowi, który doświadcza trudności związanych ze stanem ciężkiej choroby lub starości.

Sakrament namaszczenia chorych może przyjąć:

- wierny, który staje wobec niebezpieczeństwa śmierci z powodu choroby lub starości,

- chrześcijanin, który zostaje dotknięty ciężką chorobą,

- wierzący, który już raz je przyjął i nastąpiło nasilenie się choroby,

- chory, który stracił przytomność lub używanie rozumu, ale istnieje prawdopodobieństwo, że jako wierzący prosiłby o ten sakrament,

- dziecko, gdy osiągnęło taki poziom umysłowy, że ten sakrament może mu przynieść pokrzepienie.

Nie udziela się sakramentu namaszczenia osobom zmarłym.

Chorych z posługą sakramentalną ksiądz odwiedza w domach:

- w pierwsze piątki miesiąca od godz. 9.00,

- w czasie rekolekcji adwentowych i wielkopostnych,

- na indywidualną prośbę (w kancelarii lub zakrystii), w nagłych przypadkach kontakt telefoniczny.